Monday, July 16, 2012

காதல் + கலாட்டா = ஊரடங்கு உத்தரவு! - ஒரு உண்மைக்கதை

எங்களது அலுவலகத்திற்கு அருகே ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை செய்யும் தொழிலாளி அவர்.  கடையில் டீ சாப்பிடும் பொழுது, மதிய உணவு சாப்பிடும் பொழுதும் பழக்கமாகி, நெருங்கிவிட்டார்.

மாதத்தில் இரண்டு நாள் ஊருக்கு போகிறேன் என சென்றுவிடுவார்.  என்னங்க! என விசாரித்தால் ஒரு அடிதடி வழக்கு! வாய்தாவிற்கு போய்விட்டு வருகிறேன்! என்றார்.

இன்னொரு சமயத்தில், இதுப்பற்றி கேட்டதற்கு விளக்கினார். ஒரு சினிமாவிற்கான கதை இந்த உண்மைக்கதையில் இருந்தது.

****

எங்கள் ஊரில் ஒரு பெண்ணிடம் நான் பேசினேன்.  அதை அந்த பெண்ணின் சித்தப்பா பையன் பார்த்துட்டான்.  வேறொரு சமயத்தில் இதை மனசுல வைச்சுகிட்டு ஒரு அடி வேற என்னை அடிச்சுட்டான்! ஒரு பொடிப்பையன் உன்னை அடிச்சுட்டான்! அவனை வெளுக்கனும்!னு நண்பர்கள் எல்லோரும் கோபப்பட்டாங்க!

'விடுங்கடா! நான் பேசினது தப்பு! அவன் அடிச்சுட்டான்! இத்தோட விட்டுறலாம்!' என அனைவருக்கும் சமாதானம் சொன்னேன்.

சில நாட்கள் கழித்து, இதே காரணத்திற்காக மீண்டும் எங்க சித்தப்பாவை கைய உடைச்சிட்டாங்க! நம்மால சொந்தகாரங்க பாதிக்கப்படுகிறாங்க! இனிமேல் இதை வளரவிடக்கூடாதுன்னு..  நேர்ல போய், உட்கார்ந்து பேசி, சமாதானம் பேசலாம்னு முடிவு பண்ணினேன்.

சென்னையில் நண்பர்களை அழைச்சுகிட்டு, 5 பைக்குல 10 பேர் கிளம்பினோம்.  ஊர் போய் சேர்றதுக்கு இரவாயிடுச்சு!  சித்தப்பா, பெரியப்பா கிட்ட பேசினா, இரவுல பேசமுடியாது! விடிகாலையில பேசிக்கலாம்! படுங்கன்னு சொல்லிட்டாங்க!

நாங்க பேச்சுவார்த்தைக்கு கிளம்பினோம். எதிர்தரப்போ அடிக்க ஆள் திரட்டுறாங்கன்னு தப்பா புரிஞ்சுகிட்டு அவங்க ஆள்களை திரட்டா ஆரம்பிச்சிட்டாங்க!

காலையில் கிளம்பினோம். 'நாங்க (5 பைக்ல) 10 பேர் முன்னாடி போறோம்! மற்றவங்க பின்னாடி வாங்க! என சொல்லிவிட்டு கிளம்பினோம்.  போகிற வழியில் ஒரு தோப்புக்கு அருகே 30லிருந்து 40 பேர் கொண்ட ஒரு கூட்டம் எங்களை வழிமறித்து ஆயுதங்களால் தாக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

பேச்சுவார்த்தைக்கு என நாங்கள் வந்து இருந்ததினால் எந்த ஆயுதமும் எங்களிடம் இல்லை.  பத்து பேரையும் வெளுத்துவிட்டார்கள்.  பைக்குகளை தீ வைத்து கொளுத்திவிட்டார்கள். கையில் கிடைச்சதை வைத்து இரண்டு பேரை மட்டும் நாங்க அடிச்சோம்!

தட்டுத்தடுமாறி தலை தெறிக்க தனித்தனியாய் ஓடிப்போய், எல்லோரையும் ஓரிடத்திற்கு வரச்சொன்னோம்.  எல்லோருக்கும் கடுமையான அடி. காயம். மருத்துவமனையில் சேர்த்தோம்.  25000க்கு மேல் செலவானது.  எங்களை அடிச்ச கையோடு நேரே எங்க வீட்டுக்கு போய், டிவி பெட்டி, கரண்ட் பெட்டி என நொறுக்கி தள்ளிவிட்டார்கள்.  எல்லாவற்றையும் சரி செய்ய ரூ. 30000 வரைக்கும் செலவாயிருச்சு!

நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டுவர கலெக்டர் அந்த ஊரில் ஊரங்கு உத்தரவை அமுல்படுத்தினார்.  எதிர்தரப்புக்கு ஏற்கனவே பல அடிதடி, கேஸ் என பரிச்சயம் இருந்தது. அதனால் எங்க சொந்தகாரங்கள் எல்லோருடைய பெயரையும் போலீஸ் கம்பளைன்ட்ல் சேர்த்துவிட்டார்கள். எங்களுக்கு பரிச்சயம் இல்லாததால் பெயர் தெரிந்த 16 பேர் மீது மட்டும், வழக்கு தந்தோம்.  இந்த பிரச்சனையில் முக்கிய தலைகளை அவசரக்கதியில் நாங்கள் விட்டுவிட்டோம்.

இந்த மூன்று வருடமாக வாய்தா, வாய்தா என அலைந்து கொண்டிருக்கிறோம்.  ஏற்கனவே இரண்டு வழக்கறிஞர்களை வைத்து வழக்கு நடத்தினோம்.  இருவருமே எதிர்தரப்புக்கு அறிமுகமானவர்களாக இருந்தார்கள்.  அவர்களுக்கு ஆதரவாகவும் செயல்படுவதாக தெரிந்ததால், இப்பொழுது மூன்றாவது வழக்கறிஞரை சந்தித்து, கேஸ் கட்டை கொடுத்திருக்கிறோம்.  வழக்கு நடத்த ஒரு லட்சம் கேட்டிருக்கிறார்.  பழைய வழக்கறிஞர்களுக்கு ரூ. 30000 வரை கொடுத்திருந்தோம்.

*****

'சரி! அந்த பெண்ணை காதலிச்சீங்களா!' என்றேன்.

'நான் 10ம் வகுப்பு படித்த பொழுது, அவங்க 12ம் வகுப்பு படிச்சாங்க!  இருவரும் விரும்பினோம்' என்றார். :)

'இவ்வளவு களேபரம் ஆயிருச்சே!  இரண்டு பேரும் வேறு வேறு சாதியா!" என்றேன்!

'ஒரே சாதி' என்றார். :(

'அந்த பொண்ணு இப்ப எப்படி இருக்கிறார்?

'வேறு ஒருத்தருக்கு கட்டி கொடுத்திட்டாங்க!' என்றார்.

'இதுல கொடுமை என்னன்னா! இவ்வளவு கலாட்டா ஆயிருச்சேன்னு! இனி சரிவராது நான் ஒதுங்கிட்டேன்! காதலிச்சு கழட்டி விட்டுட்டான்னு  வேறு என்னை திட்டி திரிந்தார்கள்' என்றார்.

****

3 comments:

Ramani said...

இதுதான் உண்மையான காதல் கதை
மற்றபடி சினிமாவில் பார்பதெல்லாம்
இது போன்று பாதிக்கப் படுபவர்கள்
கொஞ்சம் ஆறுதலடையத்தான்

சொல்லிச் சென்ற விதம் அருமை

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

நல்ல பதிவு...

பகிர்வுக்கு நன்றி...

தொடருங்கள்... வாழ்த்துக்கள்...

இக்பால் செல்வன் said...

உண்மையாகவே நடந்ததா .. சினிமா மாதிரி இருக்குதுங்க !!! அது சரி பத்தாம் வகுப்பு படிக்கிற பையன் 12 படிக்கிற லவ் பண்ணானா ரொம்ப தைரியம் தான் !!!