நொந்தகுமாரனின் பக்கங்கள்! - சுகப்பிரசவம்!

குழந்தை பிறந்த செய்தி சொல்லி நேற்று நண்பர் இனிப்புடன் பகிர்ந்து கொண்டார். அதோடு அவர் சொன்ன தகவல்கள் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டியவை.

வலி லேசாக துவங்கியதும் கீழ்ப்பாக்கம் அரசு மருத்துவமனையில் சேர்த்திருக்கிறார். மதியம் வலி கடுமையாக வந்து.. பிரசவ வார்டுக்குள் கொண்டு சென்றிருக்கிறார்கள். அவருக்கு பிறகு வலி வந்து.. 15 பேர் பிரசவ வார்டுக்குள் போய்... ஒவ்வொருவராக 15 பேரும் இரவுக்குள் குழந்தை பிறந்து வெளியே வந்திருக்கிறார்கள். நண்பருடைய மனைவியை மட்டும் காணவில்லையாம். ஒரு வழியாக விடிகாலை 5 மணிக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்திருப்பதாக தகவல் சொன்னார்களாம்.

கிட்டத்தட்ட 15 மணி நேரம் வலியில் துடித்தும்...அறுவை சிகிச்சைக்கு நகர்ந்து விடாமல்..அதிகப்பட்சம் முயற்சி செய்து சுகப்பிரசவத்தை சாத்தியப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இது சமகாலத்தில் அருமையான ஒன்று.

இப்பொழுதெல்லாம் தனியார் மருத்துவமனைகளில் பெரும்பாலும் அறுவை சிகிச்சையில் தான் குழந்தைகள் பிறக்கின்றன. அறுவை சிகிச்சையில் தான் நன்றாக கல்லா கட்ட முடியும் என்பதும் இதற்கு முக்கிய காரணமாகிறது. ஏதாவது அபாயகரமான காரணம் சொல்லி, அறுவை சிகிச்சைக்கு எளிதாக நகர்ந்துவிடுகிறார்கள்.

இதில் மூட நம்பிக்கையும் நன்றாகவே வேலை செய்கிறது. சுபயோக சுப தினத்தில் பெற்றெடுக்க அறுவை சிகிச்சை செய்கிறார்கள். முதல் குழந்தை அறுவை சிகிச்சை என்றால்... இரண்டாவது குழந்தையும் 80% அறுவை சிகிச்சை தான் என்கிறார்கள். இது இன்னுமொரு அவஸ்தை.

முதுகு தண்டில் மயக்க மருந்து கொடுப்பதால், வயிற்றை கிழிப்பதாலும், அறுவை சிகிச்சைக்கு பிறகு, பெரும்பாலும் பெண்கள் தங்களது பழைய உடல் வலுவை இழந்துவிடுகிறார்கள். முதுகுவலி போன்ற தொடர் பிரச்சனைகளிலும் சிக்கிவிடுகிறார்கள். ஆகையால், சுகப்பிரசவத்திற்கு அதிகப்பட்சம் முயற்சி செய்கின்ற அரசு மருத்துவமனைகள் வாழ்க!

இன்னொரு தகவலும் உண்டு - பிரசவ வார்டு மருத்துவ உதவியாளர்கள் ஆண் குழந்தை பிறந்ததும்...ரூ. 500 கேட்டார்களாம். பெண் குழந்தை என்றால் ரூ. 300 ஆம். நண்பர் லஞ்ச எதிர்ப்பாளர் என்பதால்.. நீங்க லஞ்சமா தான் கேட்கிறீங்க! என சத்தம் போட்டு, நானா விரும்பி தருவதை வாங்கிங்க என்று சொல்லி...ரூ. 100/- தந்திருக்கிறார். இதில் குறிப்பாக நான் சொல்ல வருவது...தமிழ்நாட்டில் எங்கோ ஒரு மூலையில் ஆண், பெண் பாகுபாடு இருந்தால் பரவாயில்லை. சென்னையின் பெருநகரத்தில் இப்படி பெண் என்றால் குறைவு என்கிற மனநிலை இழிவானது.

லிப்ட் - சில குறிப்புகள்!

மெல்லிய பனிபடலம். அதிகாலை வேளை. ஒரு இளம்பெண் கைகாட்டி லிப்ட் கேட்டாள். சந்தேகமாய் திரும்பி பார்த்தேன். வேறு யாருமில்லை. ஏறிக்கொண்டாள். அந்த நீளத்தெருவின் முனையில்மெல்லிய புன்னகையுடன் விடைபெற்றாள். இன்ஜினியரிங் கல்லூரி மாணவி அவள்.

மதிய வேளை. அறுபது வயது கிழவி வழிமறித்தாள். பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறக்கிவிடும் பொழுது என் வம்சத்தையே வாழ்த்தி விடைபெற்றாள்.

இரவு 9.30 மணி. ஒரு திருநங்கை (ஆண் உடையில் இருந்தாள். ஆனால் கூந்தலோடு) கைகாட்டி வழிமறித்தார். அவரும் நம்மைப் போலத்தானே.... நிறுத்தி ஏற்றிக்கொண்டேன். "எங்கு போகணும்?" என்றேன். இடம் சொன்னார். "நீங்க எங்கு போகிறீர்கள்?" என்றார். சொன்னேன். "அப்ப அங்க போங்க!" என்றார். அவர் வழிமறித்த நோக்கம் வேறு. தாமதமாக புரிந்தது. மன்னிப்பு கேட்டு, அவர் சொன்ன இடத்திலேயே இறங்க சொன்னேன். "நீ வேஸ்ட்" என சைகை காட்டி போனார். இனி, இரவு நேரத்தில் லிப்ட் கொடுக்ககூடாது என முடிவெடுத்தேன்.

நால்வர் வழிமறித்து, காரில் ஏறிக்கொண்டார்கள். இறங்கும் பொழுது, பர்ஸ், வாட்ச், செல் என எல்லாவற்றையும் மிரட்டி வாங்கிச் சென்றார்கள். இதுதான் இந்த ஆண்டு சென்னையின் புத்தாண்டு செய்தி. பகீரென்று இருந்தது.

அதனால், என்னைவிட வலுவானவர்களுக்கு லிப்ட் தருவதில்லை. பணம் பறித்து விடுவார்களோ என்ற பயமெல்லாம் இல்லை. அதெல்லாம் பணம் இருப்பவர்களுக்கு இருக்கும் பயம். இறங்கும் பொழுது, பர்ஸை கேட்டால்... ஒரு செல்லாத ஐம்பது ரூபாய் நோட்டும், சில பத்து ரூபாய்கள் மட்டுமே தேறும். செல்லைக் கேட்டால்.... அதன் மதிப்போ ரூ. 300 ஐ தாண்டாது. உனக்கு எதுக்குடா பைக்கு? என கோபப்பட்டு அடித்துவிட்டால் என்ன செய்வது?

லிப்ட் கேட்டு ஏறுகிற மனிதர்களில் பலவகை. சிலர் அவர்களாகவே பேசுவார்கள். சிலரிடம் கேள்வி கேட்டால் பதில் சொல்வார்கள். பல சமயங்களில் குட்டி கதைகளை என்னிடம் விட்டு செல்கிறார்கள். சில கதைகள் சுவாரசியமானவை.

நான் எவ்வளவு நல்லவன்? லிப்ட் கேட்டால் மட்டுமல்ல! கேட்காமலே தருபவன். அந்த ரூட்டில் பஸ் ஒரு நாளைக்கு மூன்று முறை மட்டுமே வந்து செல்லும். ஒரு நாள் ஐம்பது வயது பெண்மணி கனமான சுமைகளோடு, உச்சி வெயிலில் நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தார். ரெம்பவும் இரக்கப்பட்டு..பக்கத்தில் போய், ஏறிக்கங்க! என்றேன். மறுத்துவிட்டார்.

இரண்டு மாதத்திற்கு ஒருமுறை, வண்டியை சர்வீஸ்க்கு விடுகிறேன். அந்தநாளில் என் அலுவலகம் செல்ல...யாரிடம் லிப்ட் கேட்டாலும், தருவதில்லை. நான் அவ்வளவு மோசமாகவா இருக்கிறேன் என நொந்து கொள்கிறேன்.